NAGPANIC ANG ISANG DALAGA MATAPOS MAKATANGGAP NG MGA KAHINA-HINALANG KAHON NA MAY TUMUTULONG PULANG LIQUIDO KAYA NAGSAGAWA NG MATINDING OPERASYON ANG MGA PULIS UPANG HULIIN ANG SINASABING STALKER
Tahimik ang buong subdibisyon ng San Jose sa Quezon City tuwing sumasapit ang hatinggabi. Para kay Clara, isang beinte-otso anyos na freelance graphic designer na nakatira mag-isa, ang oras na ito ay dapat sana’y payapa at nakalaan lamang para tapusin ang kanyang mga digital artworks. Ngunit nitong mga nakaraang tatlong linggo, ang bawat pagpatak ng alas-tres ng madaling araw ay nagdudulot ng matinding kaba at panlalamig sa kanyang buong pagkatao.
Nagsimula ang lahat isang maulan na madaling araw ng Martes. Pagkagising ni Clara upang kumuha ng malamig na tubig sa kusina, napansin niya mula sa bintana ang isang kahon na nakapatong sa ibabaw ng kanyang gate. Wala itong pangalan.
Wala itong return address. Nang buksan niya ito sa labas ng bahay, laking gulat niya nang makita ang isang balot ng lumang dyaryo at itim na plastic na napakabigat. Ngunit ang nagpatayo ng lahat ng balahibo sa kanyang katawan ay ang tumutulong pulang likido mula sa ilalim nito. Amoy kalawang. Amoy dugo. Sa sobrang takot, itinapon niya ito agad sa malaking basurahan ng barangay nang hindi na tuluyang binubuksan ang pinakaloob.
Inakala niyang baka napagtripan lang siya ng mga tambay sa kanto. Ngunit naulit ito pagkalipas ng apat na araw. Parehong maliit na kahon. Parehong balot. Parehong may tumutulong pulang likido na bumabakat sa semento ng kanyang garahe.
Hindi na nakatulog nang maayos si Clara. Nawalan siya ng pokus sa trabaho. Bumili siya ng CCTV camera online at maingat na itinutok ito sa kanyang gate. Nang suriin niya ang footage kinabukasan, nakita niya ang isang napakalaking lalaki na nakasuot ng makapal na itim na raincoat, itim na bota, at full-face helmet. Mabilis nitong inilapag ang kahon at umalis sakay ng isang walang plakang motorsiklo. Parang eksena sa isang nakakatakot na pelikula tungkol sa isang serial killer.
Gulong-gulo ang isip ni Clara. Wala naman siyang kaaway. Wala siyang utang sa kahit kanino. Bakit siya pinapadalhan ng mga hinihinalang bahagi ng patay na hayop—o baka mas malala pa rito?
Dahil sa matinding paranoia at takot para sa sariling buhay, nagtungo na siya sa himpilan ng pulisya. Nang mapanood ng mga imbestigador ang CCTV footage at makita ang litrato ng duguang kahon, agad nilang seryosong tinutukan ang kaso. “Maaaring modus ito ng isang malaking syndicate o isang stalker na may matinding psychological problem na nagbibigay ng babala,” seryosong pahayag ng hepe.
Napagdesisyunan ng kapulisan na magsagawa ng isang lihim na sting operation.
Page: SAY – Story Around You | Original story.
Gabi ng Biyernes. Tatlong sibilyang pulis ang maingat na nagtago sa madilim na bahagi ng garahe ni Clara, armado at handa sa anumang mangyayari. Dalawang patrol car naman ang naka-standby sa kabilang kanto, nakapatay ang mga makina. Patay ang lahat ng ilaw sa bahay. Si Clara ay nanginginig na nakaupo sa sahig ng kanyang kwarto, hawak ang cellphone, naghihintay ng hudyat.
Alas-tres y medya ng madaling araw. Nabasag ang katahimikan nang marinig nila ang mahinang tunog ng papalapit na motorsiklo.
Mula sa siwang ng bintana, nakita ng mga pulis ang dambuhalang lalaki. Suot nito ang pamilyar na itim na raincoat at helmet. May bitbit itong kahon na muling may tumutulong pulang likido. Dahan-dahan itong lumapit sa gate.
“Sugod! Walang tatakas!” sigaw ng hepe sa radyo.
Biglang bumukas ang malaking ilaw ng garahe. Naglabasan ang mga armadong pulis, nakatutok ang mga baril sa gulat na gulat na lalaki.
“Huwag kang kikilos! Dapa sa lupa! Dapa ngayon din!” malakas na bulyaw ng pulis habang mabilis na pinalibutan ang suspek.
Nabitawan ng lalaki ang kahon. Plak! Kumalat ang pulang likido sa semento. Sa sobrang gulat at takot ng lalaki, agad itong itinaas ang dalawang kamay at dahan-dahang lumuhod sa kalsada. Pinosasan siya agad ng mga pulis at sapilitang tinanggal ang kanyang helmet.
Lumabas si Clara mula sa bahay, nanginginig ngunit gustong makita ang mukha ng halimaw na nagpapahirap sa kanyang mga gabi. Nang matanggal ang helmet at maitapat ang maliwanag na flashlight sa mukha ng suspek, biglang kumunot ang noo ng dalaga.
“Teka… K-Kuya Carding?” nauutal na tanong ni Clara.
Ang kinatatakutang stalker at kriminal ay walang iba kundi si Carding, ang napakalaki ngunit napaka-mahiyain at torpeng matadero sa pampublikong palengke ng San Jose kung saan linggo-linggong namimili ng gulay at sariwang karne si Clara.
“Ma’am Clara… huwag po kayong magalit… wala po akong ginagawang masama,” mangiyak-ngiyak na sagot ng dambuhalang lalaki habang nakadapa sa putikan at nakaposas.
Maingat na sinuri ng mga bomb squad at pulis ang nahulog na kahon. Nang buksan nila ang itim na plastic at lumang dyaryo, walang sumabog. Walang chop-chop na tao. Ang bumungad sa kanila ay tatlong kilong premium cut ng tenderloin, sariwang-sariwa, at mga mamahaling hiwa ng pork belly. Ang inaakala nilang dugo ng biktima ay meat juice lamang mula sa napakasariwang karne na kakatay pa lamang.
Natahimik ang mga pulis. Ibinaba nila ang kanilang mga baril at nagkatinginan.
“Ano ‘to, Kuya Carding? Bakit mo ako pinapadalhan ng mga ganito tuwing madaling araw?” naguguluhang tanong ni Clara.
Namula ang buong mukha ng torpeng matadero, halos magtago sa hiya. “Eh kasi po… matagal na po akong may gusto sa inyo. Kaso nahihiya po akong magpakilala kapag namimili kayo dahil puro dugo at taba ang apron ko. Gusto ko po sanang manligaw. Naisip ko po, dahil narinig ko minsan na mahilig kayong magluto, bibigyan ko po kayo ng pinakamagandang parte ng baboy at baka araw-araw bago ako pumasok sa slaughterhouse. Pasensya na po kung natakot kayo. Hindi ko po alam paano ibibigay nang personal kaya iniiwan ko na lang sa gate niyo nang walang bayad.”
Hindi malaman ni Clara kung siya ba ay maiinis, tatawa nang malakas, o maiiyak sa habag. Ang buong puwersa ng pulisya na naghanda para sa isang madugong labanan sa isang malaking sindikato ay napakamot na lamang sa kanilang mga ulo. Ang ilan sa mga matitipuno at seryosong operatiba ay palihim na napangiti.
Agad na pinakawalan ng mga pulis si Carding. Humingi ng paumanhin ang matadero at nangakong hindi na niya uulitin ang kanyang palpak at nakakatakot na istilo ng panliligaw. Sa huli, upang makabawi sa malaking abalang idinulot ng sting operation, iniluto ni Clara ang sariwang karne at pinakain ang lahat ng pulis na rumesponde.
At si Carding? Hindi na siya palihim na nag-iiwan ng duguang kahon sa madaling araw. Sa halip, natuto na siyang kumatok sa pintuan sa tamang oras ng umaga—dala ang malinis na bulaklak, at paminsan-minsan, isang kilong masarap na lechon kawali, na may kasamang matamis at pautal-utal na ngiti.