HINDI INASIKASO NG EMPLEYADO ANG NAKA-TSINELAS NA “APPLICANT” DAHIL WALA RAW ITONG “BACKER,” PERO HALOS LUMUHOD SIYA SA TAKOT NANG TANGGALIN NITO ANG SUMBRERO: SIYA PALA ANG BAGONG “MAYOR” NA NAGPAPANGGAP UPANG HULIHIN ANG MGA TAMAD SA SERBISYO

HINDI INASIKASO NG EMPLEYADO ANG NAKA-TSINELAS NA “APPLICANT” DAHIL WALA RAW ITONG “BACKER,” PERO HALOS LUMUHOD SIYA SA TAKOT NANG TANGGALIN NITO ANG SUMBRERO: SIYA PALA ANG BAGONG “MAYOR” NA NAGPAPANGGAP UPANG HULIHIN ANG MGA TAMAD SA SERBISYO

Lunes ng umaga sa Munisipyo.
Mahaba ang pila, sira ang aircon, at mainit ang ulo ng mga tao.

Sa Front Desk ng Human Resources, nakaupo si Mr. Rick, isang empleyado na sampung taon na sa serbisyo. Kilala siya sa pagiging masungit at mapili. Nakataas ang paa niya sa ilalim ng mesa habang naglalaro ng Mobile Legends sa cellphone.

“Next!” sigaw ni Rick nang hindi man lang tumitingin.

Lumapit ang isang lalaki.
Naka-suot ito ng lumang polo shirt na may mantsa, kupas na short, at tsinelas na Spartan na pudpod na. May suot din itong sumbrero na tumatakip sa kalahati ng mukha niya. May bitbit itong brown envelope.

“Magandang umaga po, Sir,” bati ng lalaki. Paos at mahina ang boses.
“Mag-a-apply po sana ako ng trabaho. Kahit street sweeper lang po o messenger.”

Sinipat ni Rick ang lalaki mula ulo hanggang paa. Ngumiwi siya sa pandidiri.

“Hoy, Manong!” asik niya.
“Hindi mo ba alam ang dress code? Naka-tsinelas ka lang papasok sa gobyerno? Wala kang respeto!”

“Pasensya na po, Sir,” yumuko ang lalaki.
“Nasira po kasi ang sapatos ko sa baha kanina. Kailangan ko lang po talaga ng trabaho para sa pamilya ko.”

Bumalik si Rick sa paglalaro ng ML.
“Puno na. Wala nang bakante. Umuwi ka na.”

“Sir, sige na po,” pakiusap ng lalaki.
“Tanggapin niyo na po ang resume ko. Baka sakaling may mag-resign.”

Ibinaba ni Rick ang cellphone. Galit na galit.

“Ang kulit mo ah! Diretsahan tayo — may BACKER ka ba?”

“Po?”

“Backer! Ninong! Sulat galing kay Councilor? Vice Mayor? Pulis?”

“Wala po, Sir. Sariling sikap lang po.”

Malakas na tumawa si Rick.

“Hahaha! Walang sariling sikap sa munisipyong ’to! Kung wala kang kakilala, wala kang trabaho! Lumayas ka! Nagra-rank game ako!”

Hinawi niya ang envelope.
Nahulog ito sa sahig at nagkalat ang mga papel.

Dahan-dahang pinulot ng lalaki ang mga dokumento.

“Sir Rick,” sabi niya, medyo tumigas ang boses,
“Public servant po kayo, hindi ba? Dapat pantay-pantay ang serbisyo. May backer man o wala.”

“Sumasagot ka pa?!” sigaw ni Rick sabay tayo.
“Kilala mo ba ako?! Ako ang king of HR dito! Kaya kitang ipakaladkad sa guard! Sino ka ba?! Hampaslupa!”

Tumayo nang tuwid ang lalaki.

“Sino ako?”

Dahan-dahan niyang inangat ang kamay…
at tinanggal ang kanyang sumbrero.

Inayos niya ang buhok. Pinunasan ang mukha ng panyo.
Diretso ang tingin kay Rick.

Nanlaki ang mata ni Rick.
Nalalag ang cellphone niya.
Napatingin ang buong pila.
Namumutla ang ibang empleyado.

Ang “hampaslupang” applicant…
ay si Mayor Dante, ang bagong halal na alkalde.

“M-Mayor?!” utal ni Rick. Nanginginig ang tuhod.

“Good morning, Mr. Rick,” malamig na sabi ng Mayor.
“Kanina pa ako rito.”

“Mayor… hindi ko po sinasadya…”

“Hinahanapan mo ako ng backer?” putol ni Mayor.
“Ako ang Mayor ng bayang ito. Ako ang backer ng bawat mahirap na pumapasok dito.”

Lumapit siya sa mesa.

“Tinaboy mo sila dahil naka-tsinelas at dahil mas mahalaga sa’yo ang cellphone mo.”

Halos lumuhod si Rick.
“Parang awa niyo na po! May pamilya po ako!”

Pinulot ni Mayor Dante ang envelope.

“Mr. Rick, you are relieved of your duty. Effective immediately.”

Humarap siya sa pila.

“Simula ngayon, bawal ang backer system! Naka-tsinelas o naka-amerikana — lahat kayo VIP dito!”

Nagpalakpakan ang mga tao.

Umalis si Rick, luhaan, bitbit ang cellphone —
defeat, hindi lang sa laro kundi sa buhay.

Umupo si Mayor Dante sa HR desk.

“O, next applicant! Tuloy ang serbisyo!” nakangiti niyang sabi.

—

Kinabukasan, kumalat ang balita sa buong bayan.
Mahigit limang empleyado ang kusang nag-resign matapos manginig sa takot.

May isang nanay na dati’y pinapaalis sa pila — unang natanggap bilang clerk.
Isang matandang janitor na minamaliit noon — ginawaran ng regular status.

At sa mismong pintuan ng munisipyo, may bagong karatula:

“WALANG BACKER DITO. SERBISYO PARA SA LAHAT.”

Tahimik na ngumiti si Mayor Dante habang pinagmamasdan ang pila —
mahaba pa rin, mainit pa rin…
pero ngayon, may pag-asa na.