Matagal na nanatiling bulong-bulungan ang mga misteryong nakatago sa likod ng malalaking noontime shows, pero walang naghanda sa publiko para sa rebelasyong inilabas ni Julia Barretto. Sa kauna-unahang pagkakataon, matapos ang taon ng pananahimik, nagdesisyon siyang ibahagi ang isang karanasang matagal nang nakaukit sa kanyang alaala—isang pangyayaring binuno niya nang mag-isa sa loob ng maraming taon.
Sa isang eksklusibong panayam, ibinunyag ni Julia na nagsimula ang lahat noong madalas pa siyang maging special guest sa Eat Bulaga. Bata pa siya noon—eager, excited, at kinakabahan—habang papasok sa isang mundo na puno ng mas matatandang artista at higanteng personalidad.
Ngunit isang araw na tila ordinaryo sa lahat, nag-iwan ng marka sa kanya ang isang misteryosong encounter sa backstage.
Ang Araw na Hindi Niya Kayang Ibalewala
Huminga nang malalim si Julia bago magsimula.
“Matagal ko itong iningatan. Pero siguro panahon na,” wika niya. “Hindi para manakit. Gusto ko lang mailabas ang bigat na hindi ko masabi noon.”
Ayon sa kanya, naganap ang pangyayari sa madilim na bahagi ng hallway ng studio—isang lugar na kadalasan ay tahimik dahil abala ang lahat sa rehearsals. Naiwan siyang sandali ng kanyang handler habang naghihintay ng susunod na outfit.
At doon niya narinig ang isang boses na tumawag sa kanya.
“Pamilyar… pero hindi ko agad ma-pinpoint,” sabi niya.
Nakita niyang bukas ang ilaw sa dulo ng hallway—tila may taong nais makausap siya.
Isang Misteryosong Pahayag
Hindi niya pinangalanan kung sino ang lumapit, ngunit inilarawan niya ito bilang “isang matagal nang respetadong personalidad sa industriya.”
Nang lumapit ito sa kanya, sinabi raw sa kanya ng host:
“Julia, magaling ka… pero dito, hindi sapat ang galing lang.”
Napatigil siya. Hindi niya alam kung iyon ba ay papuri o pasaring.
Ngunit ang kasunod na sinabi ang tunay na nagbigay sa kanya ng pangamba:
“May mga bagay dito na mangyayari… na hindi mo hawak.”
Pagkasabi noon, tumalikod ang host at umalis na parang walang naganap.
Ang Bigat na Naiwan sa Isip Niya
Nilinaw ni Julia na walang pisikal na masamang nangyari—pero ang mensahe, aniya, ay nag-iwan ng kakaibang takot at pagkalito.
“Hindi ko maintindihan… babala ba iyon? Paalala? Hindi ko alam,” sabi niya. “Pero bilang baguhan, sapat na iyon para maalarma ako.”
Naiiwan daw sa isip niya ang mga sinabi, at bumigat ang presensya niya tuwing babalik siya sa set. Kahit nagtatrabaho pa rin siya roon pagkatapos, hindi na niya naramdaman ang parehong saya at excitement na una niyang naramdaman.
Bakit Ngayon Siya Nagsalita?
Sa tanong na ito, ngumiti siya nang may halong lungkot.
“Noong bata ako, pakiramdam ko wala akong boses,” sagot niya.
“Pero ngayon, mas kilala ko na ang sarili ko. Mas buo na ako. Gusto ko lang tapusin ang kwento sa paraang ako ang may kontrol.”
Dagdag niya, hindi niya layuning manghila ng pangalan o magsimula ng gulo. Ayaw din niyang ibunyag kung sino ang host dahil ayaw niyang magtanim ng galit.
“Gusto ko lang ilapag kung ano ang totoo sa akin,” aniya.
Pumutok ang Reaksyon Online
Kasabay ng paglabas ng panayam, agad na sumabog ang iba’t ibang reaksyon:
- May naniniwalang may saysay ang kanyang karanasan
- May nagsasabing baka na-misinterpret lang ang mensahe
- May nagtanong kung bakit ngayon niya lang itong ibinahagi
- May naging protektibo at nagbabala laban sa “blind accusations”
Pero iisa ang malinaw:
Ito ang kauna-unahang beses na isiniwalat ni Julia ang bahaging ito ng kanyang paglalakbay.
Isang Tanong ang Iniwan Niya sa Lahat
“Kung ikaw ang nasa posisyon ko noon… mananatili ka bang tahimik habang buhay?”
At doon nagtapos ang panayam—bukas, mabigat, at may mga kumpas ng katotohanang hanggang ngayon ay iniisip ng publiko.